“Een collega op de foto zetten blijft een uitdaging,” zei fotograaf Dolph Cantrijn toen hij namens het Brabants Dagblad mijn huis binnenstapte. Ik snap die uitspraak heus wel, al was ik niet van plan het hem moeilijk te maken. Als wij als fotografen van anderen verwachten dat ze zich ontspannen voor onze lens, mogen we zelf het goede voorbeeld geven, toch?
De regie pakken op kwetsbare momenten
Tijdens de voorbereidingen kwam het onderwerp ‘regie’ ter sprake. In ons vak als afscheidsfotograaf zijn we vaak de stille waarnemer die registreert wat er gebeurt. Toch is er een kantelpunt waar ik zie dat je rol als regisseur van enorme waarde is.
Hoe waardevol kan het zijn om de familie die voor de uitvaart bijeenkomt toch even te laten poseren met elkaar. Vaak zijn dit de zeldzame momenten dat iedereen — soms na jaren — weer samen is. Ze zijn die dag op hun best gekleed. Ik zie het als mijn taak om die gelegenheid te benutten. Met een simpele aansturing maak ik in een oogwenk een familieportret, soms zelfs met hun dierbare overledene in het midden.
Ik zie een afscheid ook als een ‘prettige reünie’ in een verdrietige tijd. Juist doordat je even uit de observerende rol stapt, geef je de nabestaanden een herinnering die ze extra kunnen waarderen.
Techniek versus sfeer
Het was ook boeiend om het contrast in werkwijze te zien. Terwijl ik in de uitvaartsector vaak afhankelijk ben van het aanwezige licht, pakte Dolph direct de controle. In no-time toverde hij een flitser met paraplu uit zijn tas. Hij creëerde zijn eigen licht om het verhaal te vertellen.
Mijn wens was wel duidelijk. Ik wilde niet met de fotocamera in beeld, maar mijn uiteindelijke product: de afscheidsalbums. Voor een afscheidsfotograaf is de camera slechts het gereedschap; het album is het kunstwerk dat de herinnering levend houdt. Het toont ons vakmanschap in de puurste vorm. En ik geloof dat je een familie niet helpt als je geen album voor ze maakt.
Rust door zekerheid
Hoewel ik het vreselijk vind om te poseren, merkte ik hoe zekerheid bij de fotograaf mij rust geeft. Dolph was zeker en vlot met zijn aanpak en kon prima aansturen.
Dit is een waardevolle les voor iedereen die dit vak wil instappen: jouw eigen zekerheid en kalmte bepalen de kwaliteit van de foto. Hoe jij bent en handelt is terug te zien in het eindresultaat.
Een eervol vak
Dolph gaf eerlijk toe dat hij dit specifieke werk liever aan mij overlaat, al zag hij de grote waarde ervan in. Die erkenning van een vakgenoot is prachtig. Afscheidsfotografie is dankbaar en eervol werk, waarbij je liefde en verdriet vangt in beelden die er echt toe doen.
Ik ben trots op het artikel en de foto’s. Het laat zien dat ons vak serieus wordt genomen en dat er ruimte is voor de schoonheid van het afscheid.
Wil je weten hoe jij die vertaalslag maakt van registratie naar waardevol beeld? In Mei start er nog een opleidingsgroep in 2026. Voor de laatste aanmeldingen kun je een afspraak met me inplannen voor het intake gesprek.
Recente reacties